Sen Bulut Olamazsın

Bir zamanlar erkekte, olmazdı naz ve eda

Alın teri, emeği, eğilmezdi hiç başın

Çatal yürekte bir de, ölümüne bir sevda

Farklıydı haşmetinle, yüreklere akışın

Bulut sanır kendini , göklerde kasılırlar

Yerden yükselemezler, sis olarak kalırlar

Rüzgarlara kapılıp, savrulup dağılırlar

Yüceltmez seni asla, kadına kuşbakışın

Bilir misin bulutlar, değildir yalnız buhar

Dünyanın kiri, pası, onları bulut yapar

Birikimi dolunca, yağar yağmur , olur kar

Isıtamaz insanı , güneş ışığı kışın

Ödünç elbise sanki, üstündeki o gurur

Maddiyattan söz eder, kapıda nöbet durur

Sendeki o naz, eda, yeni gelinde olur

Titretmez yüreğimi, şimşek gibi çakışın