Sen Değilmişsin

aşk imiş deyip gezdim mevsimleri

nicedir pervane ettim mürekkebi

yazdıkça yaktım gönlümün dilini

bir rüya idi belki...

adımları mı seslendiren inilti ile

şehirleri gölge ederken birbirine

ufka gömerek gittiğim

şu tek hecelik nefesim

lakin, gide gele noksan dediğim yere

yırtık bir elbise dikmişim kendime

anlamış olmanın kısmeti ise

çok ama çok geç düştü bu zikrime

yar kokusu imiş yar selamı imiş

seneler bile siler oldu mazisinden şimdi

ve unutmayı suret edindi en sonunda

beni ben yapan pervane'm...

ince işlenmiş kaşlarını

zarafeti ile isimlenmiş adımlarını

en sonunda anladım

aslında aşkın bunlar olmadığını

yanarak, gözyaşı ile harlanan

gönül bağının şiir hasadına kavuşan

onca vaktin masum adının

mana ya varmak olduğunu

önce senin için senden vazgeçerek

ardında da sade ama sade...

aşk diyerek,

seni yaradana kavuşmak olduğunu anladım