Sen Diye Severim

Hasretinle şereflendirilmiş süngüsüz bir askerim adeta

Her gece adınla başlayan nöbetler tutuyorum

Beli bükülmüş olsada mutlulugumun ne fark ederki

Sen yoksan herşey yarım herşey noksan inanki

Sana geç kalışımı görmemek için

indirsemde gözlerimin kepenkini

Vucudumun dört köşesine bir sen yayılıyor

O ay parçası çehren düşüyor isyanımın tam ortasına

Düsüyorda derin kuyulara atıyor beni

Uykular bana haram sen bana yasak

içimdeki volkanları boğarak

Hüznü yüzümün çizgilerine saklayıp

acıları gözlerimde biriktirdim sustum

şimdi iki satırla anlatmaya kalksam hasretini

şiirler küsücek bana

Ağladıkça üşürüm anlatırsam ısınacak yüreğim

Ne zaman imkansız deseler

yüregime bir sensizlik daha vurur

kimbilir belki birgün düşer kalelerim

ama olsun ben ölümü bile sen diye severim