Sen Gene Olmazlara Gebeydin

Oysa ne çok istedim ellerinden tutmayı

Saçlarını yüzüme doğru savurup

Bana gerisin geriye bakmayı

Ne çok istedim seninle hayale aldanmayı

Yağmurlar yağarken gecenin karanlığında

Senin resmin düşmeliydi ağlayan sokaklara

Bir rüzgar kokunu anında sermeliydi özlem dolu duygularıma

Martı kuşları seviyorum diye başlayan sözcükler ulaştırmalıydı bana

Oysa ne çok istedim ellerinden tutmayı

Sahilin bir ucundan bir ucuna seninle koşmayı

Çay içip simit yemeyi

Ve içi özlem dolu duygulara beraber dalmayı

Oysa ne çok şey istemişim ben bu hayattan

Ne çok düş kurmuşum kendimce

Ne çok yalan bindirmişim alt alta üst üste

Ne çok yaralamışım kendimi olmazların içinde

Sence çok muydu bunlar

Bir hayat içinde adı imkansızlara mı gizliydi

Bu şehir böyle olmazlara mı gebeydi

Yani o kadar mı çoktu beklediklerim

Sadece bir sevgilim olsun istedim

Sadece biraz mutluluk diledim

Sadece kendi mi yeniden bulmak istedim

Meğerse çok şey diledim

O zaman ben bu hayatın içinde bir yalan

Sense bende sefil olan bir şeydin

Yani adı aşk değildi olamazdı

Ben gene beceremedim ve bu şehirde sen gene olmazlara gebeydin