Sen Giderken

Bu gün içim bir tuhaf oldu seni uğurlarken;

İçimden bir parça gidercesine ,

Zifiri karanlıkta bana yol gösteren;

Bir rehber olduğunu anladım gözlerinin,

Şöyle bir etrafıma baktım ;

Meğer sen olmayınca nefes almak,

Ne zormuş be sevdam;

Sana el sallarken gülümsemek,

Ve;

İçi kırık dökük iken insanın gülmesi,

Gülüşlerinin arkasına hüznü saklaması,

Ne zormuş be sevdam;

Özlemin acı şerbetinden içmek,

Ben seni bir nefes uzağımda özlerken,

Ve;

Yetim kalmış çocuk gibi;

Babası kapıdan girecek umuduyla beklerken,

Ne zormuş be sevdam;

Belki buluşmamız çok geç veya çok erken,

Kalemimi evde unutmadım bu sefer

Ve;

Yazıyorum işte sen giderken...