Sen Hayat Ve Nefes

Can yanar

kalp ağlar

sana son bir şiir akar gözlerimde

kanayan ümitlerden

geçmiş günlerden

ne kalır ki ellerinde

sancılı bir ah

sıyrılıyordu yüzümün çizgilerinden

sevdana dair kırıklardan

ağlayan gözlerin akındaki kan

kırmızı, kıpkırmızı bir mazi

gülüşlerde bitmiş bir ben

yokluğunda azalan bir beden

''sen

hayat

ve nefes

bir kelime eder''

anlaması güç ayrılıktan

kabullenmesi imkansız bir uçurum

önüm arkam sobelenmiş bir bitişle

son bulan bir ruha teslimim

sabah

akşam

zikredilmiş bir ad kaldı dudaklarımın arasında

belki bir yakarış

belki bir isyan

sen

hayat

ve nefes

bir kelime eder bende

son kez fişlenen bir kalp

bilinmez bir rüyanın son uyanışında

ve sen

galipsin artık

tek

yalnız

sevinçleri kucaklarken

taşlardan bir mezar olsun

aşkından kalan...

12.04.2015