Sen Hayatsin _2_
Anlatmalıyım diyorum seni gecenin rengine
Ne yana dönsem yine de hayata yürüyorum
Laleler gibi bende sığındım tek mevsime
Aslında ben her bahar seni soluyorum
Sustuğunda haykırıyor kelimeler,çırpınıyor dilimde
Attığın her adımda gölgeni seviyorum
Ne kadar misafir olsamda senin gözünde
Aldığın nefes kadar ev sahibi kalmak istiyorum
Gözlerinden yüreğine köprüler kurmuşsun
Üzerine yıldızlar düşmüş saçlarının
Limanını arayan bir gemi misali yorgunsun
Martısı hiç eksilmez sabahlarının
En kuytu köşeler bile seni çağırır
Kaybolursun gözlerinin inci karasında
Sessizce tenine yağmur karışır
Ağlarsın işte kirpiklerinin tam kıyısında
Ne yana dönsen aynı şeyi görür gözlerin
Alıp başını gitmek istersin bazen de uzaklara
Çocuksu hayallerin biter,tükenir tüm sözlerin
O an gelir teslim olursun tutsaklıklara
Kelimeler düğümlenir boğazına hıçkırırsın ansızın
Yangın yerine döner yüreğin yanarsın
Azap olur günler gitgide çoğalır sızın
Kente simsiyah bir hazan gelir kanarsın
Issızlığında bir nehrin,yaprağın sesidir umut
Şavkı vurur üstüne ayın,yıldızlara tac olursun
Ilık bir rüzgar eser türkü söyler nazlı bulut
Yalınayak yürürsün kumsalda,dalgalara meydan okursun
Oturunca rıhtıma balıklar sarar dörtbir yanını
Rengarenk düşlerini binbir türlü dertlerini anlatırlar
Upuzun bir yolculuktur zaten hayat dedikleri sızı
Nasıl olsa bir gün gelir seni de unuturlar
Umuda beş kala düşlerine sarılırsın yeniden
Tutunursun sımsıkı bir yanından hayata
Mehtabın altında şarkılar söylersin içinden
Anlasana gülmek sana çok yakışıyor unutma