Sen Istanbul Olursun

gözlerin istanbul olur

ben tükenirim

ince bir sızıydın sen

iliklerime işleyen

koparıp atıyorum seni

kendimden....

marmara oluyorsun ardından

martılar çığlık çığlığa kalıyor

üşüyor dudaklarımıda bir şiir

sen şiir oluyorsun

şehirler besteleniyor üzerinden

içime düşüyorsun yeniden

çekip alıyorum seni

içimi alıyorum

koparıyorum kendimden

dalgalara sensizliği anlatıyorum

kimsesizliğimi

masal kabilinden...

vapurlar geçiyor gözlerimden

gözlerimden sen geçiyorsun

dalgaları yararcasına

başımı öne eğiyorsun

gidişinle

öfkeyle aralıyorum dudaklarımı

özlemin düşüyor dilimden

üsküdarda bir kaldırımda

ayak altında nefretim

çiğnendikçe büyüyen

sen istanbul oluyorsun

istanbul büyüyor özlemimden

sen gidiyorsun

boğazdan akıyorsun

haberin gelmiyor egeden

"öksüz bir ömre adanıyorum"