Sen İstanbulsun

Bana istanbulu anlat güzel mi oraları

mevsiminde açar mı kır çiçekleri? Koca şehir ayağının altında uzaktan

baktığında insanlar kuş kadar

karşına dikilirdi

kız kulesi kanatlarını açar adeta endamıyla

masmavi denize süzülür

Galata köprüsünde sevgililer el ele göz göze buluşmuşlar yine çifte kumrular gibi

her ikisi de sen anlat bana

Sen benden daha iyi bilirsin sonuçta

Istanbullu yarim içimin

İstanbul yanısın şimdi istanbulda

olmak vardı tarihe ışık tutsaydık

oturup dinlenseydik emin önünde

çay icseydik mesela en sevdiğim yerlerdi

bilirsin anlatmıştım bir keresinde

uzun uzadıya beni de götürseydin nedeni

bilinmez

safari yolculuğuna eşlik

ederdim sana sesimi de çıkarmazdım

Sen bana bakma özledim biraz da

sıkı giyin hasta olma ayaz vurmasın sana

martılara simit at vapurlar geçiyor bak

Oltaya takılan balıkları yakala bak keyfine...

Boğazdan geçen gemilere el salla

üzerimizden geçen uçakları

hatırla bir akşam vaktinde biri gider biri gelirdi sabahlara kadar otururduk

dönene kadar uyumazdık

Seferler durdu bu son kalkışta