Sen Nerden Çıktın

Aşkın tarifini sorsan bilemem

Bir yüreği taksim, edip bölemem

Bu dünyada murat alıp gülemem

Sanmışıdım gülüm; sen nerden çıktın.

Mihnet eylemiyom dünya bezine

Gözmü diktim sanki bahar yazına

Yar sanarak uydum zalim sözüne

Kanmışıdım gülüm; sen nerden çıktın.

Su serpsene yanan, yürek harına

Hasret kaldım yüce dağın karına

Kerem gibi düştüm aşkın narına

Yanmışıdım gülüm; sen nerden çıktın.

Beynimi sarmalar üzüntü ağı

Çağlayana döndü gönül ırmağı

Tasla dolu zehre, salıp parmağı

Banmışıdım gülüm; sen nerden çıktın.

Yükledim gam yükün yordum belleği

Rabbimden diledim huzur dileği

Çabuk diye can alıcı meleği

Anmışıdım gülüm; sen nerden çıktın

MERDANI paylayıp yadlara satma

Yanmış yüreğine hüsranı katma

Sevdadan soğudum merhem aratma

Sönmüşüdüm gülüm; sen nerden çıktın