Sen Olduğun İçin Sevmiştim...

Neden bu kadar içimizi biriktirdik boşluklara

Her soluşunda su verdik mehtaba gözlerimizdeki ışıkla

Sessizliğin mesel doğrusunda

Bir çoban gibi yayıldım ikindi softasına

Anlımı dayadığım demir parmaklarda

- üşüdü içim saçlarına güz vurunca -

Penceremi araladığım kelebek kanadında

Dumanımla kaçtı

Kabil olmayan müfredatımda

Başka bir biçim / anladım ki o da sigara

/ Kıl payı yaşam arasında...

Hiç unutamadığım şarkı gibi yapıştı dudaklarıma

Hep ağlar buldum nakaratını hayatın boşluklarında /

- Nefsimde kiplenen bir cümle

ne zaman pembeden dönmüşse esmere

kıyısından sökülüp çekilir gibi denize

düşüyorum üç nokta içine... -

Sandalın küreğe

Sevdanın yüreğe

Susa kalkmış bir muştu her dizeye üşüştüğünde

Soluğu kesilmiş bir bedenin ten yanmalarına kitlenen kilit

Neşidesiz imgelere gizlenen dilsizliğim

Kamburlarından bir dağ

Ve asla düzlüğüne inmeyen kederim

Ateşinin yüzeyinde ısınıp kaldıysa da

Hiç ısınamadı içim

Boşluğu dolduran bir hiç gibi değil

Ben seni sen olduğun için

Sevmiştim...