Sen Olmayınca Sevgili

ellerim gerdanımın izini sürüyor

taş dolmuş sinem üstü tapanla geziyor

acımaz her köşeye adını serpiyor

sen olmayınca cihan beni terk ediyor

ayaklarım idama sensiz yol alıyor

ellerin sehpasını altına koyuyor

gözlerin cellat gibi ipimi çekiyor

sen olmayınca nefes beni terk ediyor

pencerem de ki kuşlar sensizken ötmüyor

yapıştın içerime kezzaplar sökmüyor

gelenler yerini bir zerre doldurmuyor

sen olmayınca cihan beni terk ediyor

içerim yangın yeri bedenim üşüyor

hangi gönle eğilsem aklıma sen düşüyor

sararan yaprak gibi hayaller üşüşüyor

sen olmayınca nefes beni terk ediyor

salınır etrafım da çok güzel diyorsun

allı morlu rengarenk urba giyiyorsun

seni kimse sevemez,unutuyorsun

sen olmayınca cihan beni terk ediyor