Sen Sadece Gülümse
Gülümse sevdiğim sadece gülümse
Güller dökülürken yollarımdan yahut karanfiller
Açıyorsa toprağımda mavi menekşeler
Sen sadece gülümse ardımdan
Ne bir yaş dökülsün öptüğüm yanağından
Ne de bir çığlık belirsin buse kondurduğum dudağından
Her an bir ışıltı belirsin
O öpmeye kıyamadığım gözlerinden
Sen sadece sevdi diye an adımı
Çok sevdi diye düşle düşlerinde
Okşadığın saçlarım gelsin gözlerinin hayaline
Belirsin düşler odasının penceresinde silüetim
Sana doğru gülümserken salınsın elim eline
Bil ki yoğrulmuştu kalbim kalbinin sevgisiyle
Bil ki ilişmişti gözlerim gözlerinde barınan nur ile
Nefesimde ecelin esintisi değil
Senin sesin dolanmıştı nefsimin son esaretinde
Berduş değildim mecnun değildim
Arzın toprağında yenik düşmüş bir aşk şehidiydim sadece
Yüreğime saplanan ne bir ok idi ne de bir kurşun
Yüreğimde saklı olan sadece aşkın nârı idi
Her kıvılcımda damarlarıma kadar yandığım
Yandıkçada aşka karşı gülümseyen
Nefesini aşka dair kefaret olan adayan idim
Ben uzanmışken iki taş arasında
Ve değdikçe toprağın zerre hali tenime
Kaplıyorken sıcaklığımı ayrılığın soğuk dokunuşu
Sen yinede gülümse kapanmış gözlerime
Sakın dökülmesin yaşlar gözünden
Haykırmasın sesin Mevla'ya
Feryat etmesin ruhun aşka
Ruhum her daim yanında
Aşkım her daim sol tarafında
Ben sen olmuşken kalan dünya hayatında
Zulmetme bana kalbindeki kabir diyarıma
Her gülümseyişin bir aşk fatihası
Her bakışın bir sevgi yasini olacaktır soluk ruhuma
Sen yaşadıkça huzur bulacak ruhum
Aşkın karanlık boşluğun diyarında
Sen sevdikçe yokluğumdaki saatlerde düşlerimi
Ben can bulacağım senin her sevişinde
Sen sadece gülümse ardımdan sadece gülümse