Sen Şimdi Bir Sevinç Işıltısı Gibi Aydınlat Yüreğimi

Sen şimdi

Kızıl bir gül dalının ortasındasın

Sen şimdi

Berrak pırıltılarla oynayan bir balığın sırtındasın

Gözlerin dumanlanmasın

İçindeki sevinç kaybolmasın

Ay ışığı geceye tutulmasın

Beni ne bıçak gibi keskin sözler

Ne de yayvan yayvan gülüşler durultmuyor

Ben şimdi

Dalgaların kayalardan çarpa çarpa kayboluşunu duyuyorum

Bulutsuz bir gökyüzü özlüyorum.

Ben şimdi

Bana verdiğin andacı öperek bir özlem gideriyorum

Senin şimdi

Arık toprakları sulayan yağmuru andırıyor sevgin

Senin şimdi

Gözlerindeki ay ışığı, yüreğimi sardı

Dünyam aydınlandı

Sen şimdi

Girdin tüm benliğime ağarttın gövdemi yeniden

Sen çeliğin menevişinde yoğrulan bilinçsin

Sen ateş hattında dövüşen yüreğimin ortasında bir yüreksin