Sen tanrıça ben şair

Dönüpte bakışında kalbm çıkar yerinden

Bir tatlı tebessümün yara açar derinden

Dönde bir bak geriye ne kalmış eserinden

Sen bahçede bir gülsün sen kim ben kim güzel kız

Açmışsın bir gül gibi koparmaya kıyamam

O güzelim yüzüne bakmayada doyamam

Uykusuz geçer gecem günlerimi sayamam

Olmuşsun kır çiçegi sen kim ben kim güzel kız

Şu güzelim ömrümüz geçecekmi ah ile

Parçaladın kalbimi söz dinlemiyor bile

Etrafım kuru çalı sen benziyorsun güle

Misler kokan sümbülsün sen kim ben kim güzel kız

Benden başka hiç kimse o yüzünü görmesin

Koparmak isteyenler muradına ermesin

Gel kul et bu coşkunu başka kimse sarmasın

Olmuşsun bir tanrıça sen kim ben kim güzel kız