Sen Ve Kalemim

Sevgiye susamış,aç bir kalp paylaştım seninle

İçine sevgi,mutluluk koydun ama bana vermedin

Senden alacaklıyken bile şikayet etmedim

Çünkü bendeyken çok mutsuzdu o kalp

Ben hayatta en çok kalemimi sevdim

Sen geldin sen de kalemimi sevdin

Beni de kendine aşık ettin

Şimdi kalemim de sensin kalbimde

Kalemi kağıda koyup " O " yazamıyorum

Ne yazmaya çalışsam " SEN " oluyor

Bazen aklımdan gitme diye gözümü açamıyorum

Bazı günler sabah bile olmuyor.

Adını sen koyduğum yedi günüm var artık

Her güne aşkla uyanıyorum

Kalemi kağıda daha sık koyuyorum artık

Ne yazsam yine "SEN!" oluyor

Hiç şikayetçi değilim bu durumdan

Çünkü ikinize de aşığım

Yıllarca o kalemin seni aradığından

Her cümlede "SEN" olmasına alışığım