Sen Ve Men

Umutsuzluk afakımı sardığı zaman,

Hâdim-ül Lezzat oluverir aşkın...

Anki düşüverir gözlerin gözlerime,

Ve ben ölümle yüz yüze,

Bim-i cân değildir bu,

İnan ki, bu sensizlik korkusu...

Yaratana olsaydı sevdam,

Olmuştum ya evliya ya âlim,

Ben ki sana dil-dade,

Sen ki bana hasmane...

Künun men kan revan içinde,

ve ente, mer'a önünde tereccül etmekte...