Sen Yine Bahar Kokan Çiçeklerinle Gel

bir mart sabahı düştüysen yola

bahar kokuyor yollar sensizlik içinde

sen varsın yoksan...

yol uzaksa

kim düşer sensiz yalın ayak

bir mart sabahı gözlere susayan güneşinle

gel artık güne vuran ışığınla

gidişinle düştüğün ahuzar gönlüm

neylerse öyle eyler

hayal eden düşer yola

hasretin köz olmuşsa külü savrulur

gök mavisi griye çalar

bekle dur

nevroz ateşi alevlenir tüm evrene

belki yarın yürekler ısınır

sen ve dünyam yeni güne bakar

gel artık

yeni gün baharın sarsın yurdumu

baharınla kışın geçer

gizlensen de ey aşk ne güne durur

ey aşk nisan yağmuruna tutunduysa

gözyaşın sele

döner mi bilmem

bir bildiğim baharı kış saysanda gönlüm geçmiyor yaza..

sen yine bahar kokan çiçeklerinle gel

senli

su saati döner yüreğim sularına

nevroz ateşiyle

gözler sana doyar baharınla

bir gitti

gecenin sabahı düşlerimle

ateşin rojdası vurur

gözlerde sevinç gözyaşıyla

toprakta fışkıran dümenleri

yakar

geçer acılı gülüşlere devran döner sevinçlerin doruğunda

ateşler yak yürek sularıma

düşümün iki gözüne okundu bahtı güzel baharlara

yine de güzel duam seninle

sen yine bahar kokan çiçeklerinle gel

gülsün gözlerim seni....!

21*03*14*