Sena

Ezik bir yorgunluğun sultasında akşamlar

Karlı dağların konsomatris gülüşüdür

Ve anlımdaki çizgiler sena

Gölgeme aksinin bürünüşüdür

Gece su sesine siner nefesin

Titrek ışıklarda belirir yüzün

Ey kayıp gerçeğim söyle nerdesin

Sen yokken terkimde nöbette hüzün

Şimdi kaç mevsimim kayıp kim bilir

Kaç ömür geçecek üzerlerinden

Ve sena içeceğim her seferinde

Ölümü şerbet misali ellerinden

Zamanın içinde sen ve ben sena

Farklı uzamlarda tutsak iki can

Söyle sena nasıl gelirim sana

Seni bana getirecek hangi an

Hangi dar geçitten geçmeli beden

Ölmek mi gerekli öleyim hemen

Söyle sana sena söyle bi neden

Dokunamaz mıyım sana

Gerçeklere değmeden