Sen...ben

En yalnız,umutsuz anımda karşıma çıkmışken sen,

Bütün hayallerimi,gizlerimi aşkıma kattım,çocuk ben.

Zümrüt yeşili gözlerle,ruhumu eritirken tek sen,

Kendimi kaybettim,bulutlara karıştım,yalnız ben.

Sözlerinle,kalbimi tutsak ederken,acımadan sen,

Bir kelepçe taktım,suçlu olan kalbime,biçare ben.

Yanımda,duygu fırtınası yaşatırken güzel,eşsiz sen,

Direnmeden bıraktım kendimi,aşk rüzgarına ben.

Anılarımı,benliğimi birden ele geçirirken sevdalım,sen,

Yavaş,yavaş dünyadan el etek çektim,aşık olan ben.

Her yerde,hayalet misali,bana görünürken acımasız sen,

Aklımı yitirdim,deli divane oldum,zamansız yere ben.

En sonunda,beni terk edip,giderken hain,zalim sen,

Ayrılığın acı pınarında,nefessiz kalıp,boğuldum ben.