Sendeki Yaram
biliyordum
düşündüğüm başıma geleceklerini
sana düşkünlüğüme kaldığım vakit yaram hiç kapanmacak
anladım ki
yürüdüğüm adımların izleri acılardan sıyrılmak değildi
sevmek hiç değildi
yıllar uzadıkça çok seven az seviliyordu
çok düşünen hiç düşünmeyen arsız duyguları dara çektim
sadece k/özledim
bir tek rüyamda yalnızdın ruhuma söz geçiremedim
yalın ayak yürüdün sen kala kaldın yalnızlıklar içinde
sustum yürümedim
aklım fikrim hep yarınlara b/ağladım
elektrik kesildi karanlıkta yürek yorgunu tüm yaşamışlıklar
evet hep sana doğsam güneşin kayıp olan ışınlarıyla
sen sustun
adımlar sessizce konuşurken
geçmişinden kalan acılarınla dillerine söz geçiremedim
ve kaybolan zamandı geri gelmeyecek kadar
sevgilere hasret kalışın olacaktı
biliyordum
sevgi çoğalmayacak kadar yıldız kayması gibi dağlar ardında
çünkü ruhun tükenişi yeniden doğmak gibiydi
tek bildiğim
sen gidince içimde bir eksik yanım k/alıyor
kimse doldurmayacak kadar sonsuz
adına ne dersen de
yokluğunda açılıyor bu sendeki yaram
sen biliyordun...
24*07*12*Karataş*