Senden Sonra Yeminliyim Sevmemeye

Karabasan gibi çöktü ayrılık üstüme

Bir türlü nefes aldırmıyor

Daralıyor ruhum biten bu aşkın son demlerinde

Ve sana dair vedalar dilimin ucunda bekliyor

Gitgellerle yaşanmıyor bu aşk sevgilim

Her defasında yere çakılan yaralı yüreğimle

Perişan halde, kan revan içinde kaldım

Sakın bir daha kaldırayım deme

Bırak beni yerlerde

Ve artık dokunma kanayan duygularıma

Gücüm tükendi

Derman kalmadı bende bir daha doğrulmaya

Son gidişinle serdim yoluna benliğimi

Çiğne de öyle git diye beni

Ses çıkarmadım bedenimi saran sızılara

Ve sen üstüme basa basa yürüdün bensizliğe

Umursamadan

Yüreğin acımadan

Ruhuma bir dua bile dokundurmadan

Bana kalan senli anıları topladım

Bir daha çıkarmamak adına

Tozlu raflara kaldırdım

Bende kalan renkli gülüşlerini

Hibe ettim aşkla yanan yüreklere

Sırtladım yalnızlığımı seni bile almadım yanıma

Cesaretimi topladım sımsıkı tutuyorum

Sen gibi yarı yolda bırakmasın diye

Çarptım bütün gücümle arkamdan kapıyı

Kalsın kapı ardında senli günlerim

Ve vurdum kendimi dağların en tepesine

Sensizliğe

Dönüşü imkansız dünlere

Ve Sana bu son veda sevgilim

Son damla yaş gözümden akan

Bu aşk uğruna

Son bir öpücük kondurdum dudaklarına

Sen benden çok uzaklarda güzel yaşa

Ben çok yorgunum

Ne kalmaya

Ne bir daha seni dinlemeye

Kalmadı takatim

Yüreğim bu denli aşkınla yanarken

Milyonlarca gözyaşı döksen yangınıma

Söndüremezsin bir daha

Yine de yüreğimi yüreğine nikahladım

Araya başkası girmesin diye

Senden sonra yeminliyim sevmemeye

...

24.04.2013