Senhane

Seni nelere benzetmedim ki;

Şimdi de evimsin

Dev gözlerinle her köşesinde

Kapımsın önce

Papatya ve gelincik dolu bir bahçeye açılan

Papatya sarı gelincik kırmızı

Ki renkler gönül verdiklerimiz

Duvarlarısın hayatımın

Beni ayakta tutan, hep başı dik

Lakin tutunamam sana çok düzsün ve net

Pencerelerim bir de

Sana baktıkça cama yağan kar gibi

romantik

Senini buğuna "S" çizmek gibi

dalgalı

Çatımsın herşeyin üstünde

Gökleri delecek gibi

sivri, delikanlı ve hırçın

Ama bacamsın her şeyden önce

İçin sıcak, dumanlı, gri

Dışın soğuk, sert

Senden çıkan her duman tüter burnumda

Yüzlerce kilometre uzakta

Duman karartır sen gibi deği

Kokusu boğar sen gibi değil

Bana deki; elimi tut önümde eğil !

Bir kere değil bin kere ayaklarının altındaki toz benim.