Seni Ancak Toprak Anlar...

ey kanadı kırık kuşlar gibi

rüzgarlara teslim olmuş

ey çaresiz, biçare gönlüm

daha ne kadar dayanacaksın

ölümcül sevdalara

gelmeyen mektuplara

çalmayan telefonlara.

bu inat niye?

bak pınarların kurudu

çorak topraklara döndü yüreğin

bu yanmışlık, bu susamışlık

soluksuz bırakmadan seni.

kendine gel ne olur !

bırak bu köhnemiş düzen

sahte ışıklarında gizlenen

bu kahrolası şehir onların olsun.

anlamadılar işte, aşkının dilinden

ifade edemedin bir türlü

seni bir tek kara toprak anlar

kimleri saklamadı bağrında

seni de anlar

toprağın bol olsun.