Seni Benden Alan Ellerdeyim

kimdi bu askın suclusu bilmiyorum,

hangimiz mahkum, hangimiz gardiyan

kimdi bu askı yakan, kimdi seni benden ayıran...

simdi yasadıgımız acılar hangi cihana sığar.

oyle agırdı ki ayrılıgın bedeli dön diyemedim

sen lanetler yagdırırken ardımdan

içimde kopan fırtınalar, nafile

yangın yerinde yuregim hala sen göremedin...

seni benden alan ellerdeyim şimdi,

seni kaybettiğim o yerde enkazın içinde,

beni bırakmazsın deme oralarda

beni böyle caresizce yakmazsın, yakamazsın...

hani bana soylediğin o agır sözler vardı ya,

onları bile duymuyorum artık,

bilirim seninde için öylesine yanar,

ne kadar lanet etsende sözlerinde bile hasret kokar..

gozlerimden yas yerine kan damlıyor artık,

basımı yastıga gomuyorum kimse duymasın diye sesimi

yuregım bin parcaya bolundu hep bir yanı eksik...

anlatmaya ne kelımeler yeter nede gozyaslarım..

bilirim bu sevdayı içimde yasayacagım artık, sensiz

peki sen, sen hiç acı cekıyormusun benim kadar,

tanrıya el actım yalvardım beni biraz olsun anla diye

herseyden vazgectimde senden vazgecemedim asla da vezgecemeyecegim

dilerim bir gun, bir gun beni affedersin..