Seni Böyle Yaşıyorum.

Gecenin soğuğu bedenime işlerken

Yüzüme çarpan yağmura inat

İstanbul sokaklardında nereye gittiğimi bilmeksizin

Rüzgarın uğuldayan sesiyle seni arıyorum.

Bazen bir göz yaşı oluyorsun

Gözlerimden süzülen

Bazende ne makamı nede ritmi olan bir türkü

Dudaklarımdan düşmeyen.

Kendimce sesizce yaşıyorum seni.

Bazen şarap şişelerinde

Meyhanede köşelerinde

Seni ve gecmişimizi arıyorum.

Geceleri yakamoza yıldızlara soruyorum

Kimi zamanda karanlık odamın nemli duvarlarına

Bıkmaksızın tükenmeksizin anlatıyorum seni

Bazen kendime duygularıma söz geciremiyorum

Öyle oturuyorki yokluğun yüreğime

İşte o zaman tüm martılar yıldızlar

Gök yüzü bile korkuyor benden

İşte ben seni böyle sesiz fırtınalarla yaşıyorum.

Kendimi yavaş yavaş öldürsemde

Seni içimde öldüremiyorum.

Birde sana verdiğim sözü tutuyorum.

Her aklıma düştüğünde solgun yüzümde bir tebesüm oluyorsun.

İşte ben seni böyle sesizce ve kendimce yaşıyorum..........