Seni Hüzünlerle Aldattım Bugün

Küçük bir kaçamak yapıp,

Seni hüzünlerle aldattım bugün, affet

Kahvenin her tonuna tükürürken ilk kez yüzüm kızarmadı

Çünkü kirliydi sevdanın adı

İnadı tutarken somurtkanlığımın

Bugün,

Aşkın büyük bir yalandan ibaret olduğunu

Öğrenerek baktım gökyüzüne

Bulutların boyun bükmesi bile hafifletmezken öfkelerimi

Yağmurun ağlamasını nerden bilecektin

Sen,

Mutlulukla oynaştığın sıra düştün göğüs cebimden

Kahretsin,

Minyon tipli göz yaşlarından etkilenerek

Sevmişim seni

Rüzgarın her yalpalayışından sarhoş olan

Serçeler öptü yüreğimden

Yalnızlık bir tutam siyah kokudan ibaret olmalıydı oysa

Hissetmemeliydi,

Parmak uçlarım acıların en can alıcı ürkekliğini

Sen bilemezsin,

Mevsimine küs göçmen kuşlarını

Doyasıya bakamazsın

Ki bir intihar uçuşuna kanat çırpmaktalar hep

Küçük bir kaçamak yapıp,

Seni hüzünlerle aldattım bugün, affet

Sensizliği öldürmeye hiç elim varmadı

Nisan yağmurlarının manalı tebessümünden utanırken

Kızdım kendi kendime

Kendi taburesini tekmeleyen gri bulutlar gibiydim

Gözlerim kirli bakışlarını ayaza çekti sen görmeden

Ne denli yakışır soğuk bir kefene saçlarımın beyazlığı ?

Ve ne denli çabuk öldürür sana olan hasretimi umursamazlığın ?

Küçük bir kaçamak yapıp,

Seni hüzünlerle aldattım bugün, affet

Halbuki,

Tenezzül edip bir kaç kırık tebessüm bile yüreğimi hiç sarmadı

Son bakışım sana kaç asır öncesiydi, unuttum

......