Seni Özlemenin Vakti Gelince

Seni özlemenin vakti gelince

Sırılsıklam bir yalnızlık seçer beni

Kentin solgun yüzüne akşam inince

Sarı bir hatıra ezer geçer beni

Seni özlemenin vakti gelince

Tutamam ki kalbimi bir saniye yerinde

Ne olur gitmeseydin de

Ufalanan çakıl taşı olsaydım ellerinde

Seni özlemenin vakti gelince

Kuşlar çığlık çığlık geçer istasyonlardan

Bundandır kendimi raylarda bulmam

Bundandır her trenin bana çarpması

Seni özlemenin vakti gelince

Bende vakit çölde kum kadar bol

Sen gittiğin o kentte

Milyon kere milyon mutlu ol