Seni Özlerken

Seni özlerken

Perdeyi aralayıp baktım aleme

Gökten düşen sümbüller karanfillerle ıslanan toprakta kaldı aklım

Seni özlerken heyecanlarımı okşadım

Sihirliydi belki

Belki tekrar alevlenirlerdi

Bulamadım hiçbirini hissedemedim de

Kaybolmuşlar

Anladım

İçimdeki çocuklar öksüz kalmışlar

Seni özlerken eskilere daldım

Bir avuç su içtiğimi sanmıştım avucundan

Oysaki okyanuslar dolmuş içime

Şimdi boğulmaktayım

Seni özlerken sana sarıldım

Sıcak değildin eskisi kadar

Dolmuyordu sinem

Değmiyordu kalbin kalbime

Seni özlerken ben sessiz kaldım

Hıçkırıklarımın melodisiyle

Seni özlerken yağmur yağıyordu toprağa

Ben penceredeydim

Sümbüller karanfiller yağmalıydı

Yağdı

Bende ağlamalıydım

Ağladım