Seni Seni

Böyle sevmek var mıydı bu firkatin çağında

Aşkın kalbimde yaşar beklerim seni seni

Tek sana vurulmuşum güzellerin bağında

Gözümden hicran düşer beklerim seni seni

Düşmüşüm ocağına alemi hiçe saydım

Getirdim yüreğimi yalnızca sana yaydım

Rüyama gelir diye geceyi saran aydım

İçimde acı pişer, beklerim seni seni

Çare olamam dersin aşkın derdine gönül

Lâkin sözüm kâr etmez cefası olurmuş gül

Bu dumansız ateşin üstüne dökülse kül

Parmaklarımla deşer beklerim seni seni

Bozdağların karıydım çığ oldum yamacında

Eridim lava döndüm pare pare acında

İstersen son nefesi vereyim baş ucunda

Böyle yorgun ve naçar beklerim seni seni