Seni Sevdikçe Üşüyor Yüreğim
Her sabah uykulardan
kırıntı toplardı aç çocuklar
Aşkı giyerdi insanlar,
yalnızlıklarına yelken açarak
Adresi bilinmez yollardı
gökkuşağı mevsimlerinde
Sen gözlerimde biriktikçe gül yüreklim
Yağmur yeşil yağar,
denizler sarı akardı.
Yosunlar ağınca gözlerinden içime,
denizim olurdun
Akşam öpüşlü dudaklarından
ben zamanı sağardım
Tutacak bir el,
öpecek beden olurdun dudaklarıma
Yangınlar başlardı içimde,
ateşinde kendimi bulurdum
Dolunayları indirirdi deprem öpüşlerin,
kaybolurdum
İçimdeki ipek yollarında
kervansız göçlere vururdum.
Göktaşları gibi yağardın içime
seni düşündükçe
Geometrik şekillerden çıkarıp
kalıbını saklardım
Acıların cetveline sürerdim şiirlerimi,
ağlardım
Ölümü sağdıç ederdik sancımıza,
kimi vedaydım
Düğünler kurulurdu obalarımda,
sana sevdaydım.
İpek bir sızısın tenimde,
hasret en huysuz kiracım
Döver kayalarımı sözlerin,
tef gibi gerilir korkularım
Hadi kulaç at imgelerime,
ne zamandır firarlardasın
Bir güvercin gibi titre kollarımda,
yangınlar başlasın
Aşkın uslanmaz sularında,
isterse fırtınalar patlasın.
Bütün denizlerin küreklerinde
yaşamak çentiği
Sarsılan bütün ömürlerde
aşktır hayatın repliği
Suskun ayrılıkların ölçeğinde
buz tutar ellerimi
Bilme sakın hüzün kıran saatlerimde
öldüğümü
Eğil de bak yarama,
seni sevdikçe üşüyor yüreğim.