Seni Yitirmeden...
Çok şükür
Bu günlere geldim seni yitirmeden.
İlk çocuğum gibi sakladım kanatlarımın altnda
Kazalar geçirdim,ölüm tehlikeleri...
Kan gölüyken içim
Bir seni kanatmadım.
Ellerim eksik uzandı sabah güneşllerine
İşsizliğimden dalı bile kıpırdamadı kaldırım ağaçlarının
İnadına beni çiğneyerek geçti dışımdaki yaşantılar
Koparmak istediler seni benden
Göremediler bir yerinde saklı olduğunu yüreğimin...
Seninle yeni aydınlıkların sabahına girdim
Mısır başaklarında güzelleşti gözlerin
Ellerin hasret içerikli sevdalarla yüklü
Tuttum acıların ruhunu bir-bir ezerek
Yüreklerimiz birleşti yeni bir dünyaya...
Seni yitirmeden geldiğim nefeslere şükürler olsun
Kan-ter içinde olsak da
Yuvalanmış sevdalarmız
Bedeninde her bir çiçeğin...
Biz gayrı yaşayacağız
Yaşanmamış günlerinde sabahın...
24 Ekim 2010
Gebze