Seni Yurdum Sayıyorum

a.

özlemimsin, ömrümün biricik sığınağı

zakkum örneği günlerden sokuldum sana

lekesiz duygularımla, aşk inancımla

ellerinin aklığına sokuldum

mâviş bakışlarının tam ortasına

-isyancı bir yürüyüşle gelerek

mâviş bakışlarının o sonsuz atlasına-

alevimsin, şiirimin şifâlı şelâlesi

yaşamak kokulu gül ağacımsın

şuramdasın: göğsümün sol tarafında

fışkırdıkça fışkırıyor hürriyetimiz

nasıl mı, nerde mi diye sorarsan

insanca, göz göze, elbet diz dize

mutlu bir çılgınlığın tam ortasında

direngenlikle dolu, umutlara sarılı

yakışıklı bir mevsimdir yaşadığımız

adına kış desinler, ne çıkar sanki

bilmeyen var mı hâlâ: senin ilkyaz olduğunu

güldüğünde yüzünden güller düşürdüğünü

eğilerek usulca, yumuşak bir öpüşle

saçlarını şehvetle döktüğünü alnıma

b.

kasabalar kentler ne, seni yurdum sayıyorum

anka kuşunum işte: dağında, bayırında

daha ne söyleyeyim, anlamayana!