Seni Yüreğimde Büyüttüm
Seni yüreğimde büyüttüm
Kalbimin acılarında,
Hırçın bir kardeş gibi.
Şiirlerle sarmaladım
Bir yudum umutla arındım
Seni aydınlığa sakladım
Acılardan acılara kıldan ince köprü
Can olmuş mahşer yeri
Öyle sevdim seni
Tutsak ve kirli…
Okyanuslara ulaştırdım en yorgun gemileri
Baharla okşadım saçlarını
Gökkuşağında avuttum çatık kaşlarını
Sevdim seni
En çıkmaz şiirlerimde
Mısralara sürdüm gözlerini
Seni acılarla büyüttüm
Işığa hasret yüreğimde öğüttüm
Seni yokuşlarda sevdim
Varışsız yollarda
Yapayalnız ve titrek rüzgarlarda
Nefesini aldım soluğumda
-Kahrımdan da değil,ölüm yaklaşıyor durdukça-
Seni hızla çarpan kalbimin
Kesilen soluğunda sevdim
Dokunsalar izahı olmayacak
Bir maveranın kutupsuz yıldızında boğulacağım
Seni onlarda gördüm
Bıçak gibi gözlerin
Dolaşıyor bütün evreni
Önce bana uğruyor
Sonra anlatıyor kimsesizliği
Seni yalnızlığıma gömdüm