Senin Umrundami

güzlerim kan çanağı olmuş

tutuğum dallar elimde kalmış

ayrılık ateşi benliğimi sarmış

ben ölmüşüm senin umrundamı

geceleri sabahlara kadar kıvranmışım

uykusuz gecelerde hep sabahlamışım

çaresiz dertlere durak olmuşum

derbeder oluşum senin umrundamı

seviyorum dedikçe alay ederdin

çocuklar gibi küsüp giderdin

hayatı bir oyun gibi zanederdin

oyuncu ölmüş senin umrundamı

bir şerit gibi geçti güzlerimde

bir hayalimiş geçen ömrümde

yılanı dost bilip onu sevişimde

senin nankür olduğunu bildiğimden

bak neler getirdin sen başına

acıyan varmı akan yaşına

çırpınıp durdun boşu boşuna

kendi döşen ağlamaz sen bilemedin

yolun sonu geldi elveda bana

artık gövenip inanmam sana

ardım sıra ağıtlar yaksanda

gövenini yitirdin elveda sana