Senin Yüzün!!!

Herşeyi unutturuyordu yüzündeki gülümseme

Tarifi olmayan mutluluğa erişiyordum

Herkes sarhoş olmak için mehtaba bakarken

Ben içki kadehlerimi senin gözlerinde bitiriyordum

Güneşten kopan parçanın toprak çatlatan sıcaklığını

Goncagül tazeliğindeki dudaklarında buluyordum

Ay beyaz teninin parlaklığına uzandıkça

Dalga dalga, köpük köpük yakamoz oluyordum

Gülüşündeki gamzelere baktıkça engin bir uçurumu anımsıyordum

Hani o güzelliği görmek istersinde, tüylerin ürperir yaklaştıkça

Ölüm pahasınada olsa bakmak istersin ya o boşluktan aşağıya

İşte her gülüşünde tüylerim ürperiyor ölüm pahasına bakıyordum

Ben senin hiçbir şiirde tarif edilemeyen yüzüne dokunuyordum

Her dokunuşta içimden havalanan beyaz martılar benliğimi sarıyor

Şuursuzca bir yerlere uçuşuyorlardı ve ben onlara kızamıyordum

Bunca yaşanan aşk furyası içinde ben yalnızca bu yüzü arıyordum

Evet yüzün...

O Senin Yüzün!!!