Senli Acılar

Bırakıp gittiğinden beri gözyaşlarım mürekkep oldu kağıtlara,

Ellerim öksüzlüğüne yazarak sövüyor artık..

Oysa en büyük yalan bu değilmiydi zaten "terkedilmek".

Beş vakit secde ederken varlığına, yokluğun imamı kafir etmez mi?

Bu şiir sadece üç şeyi anlatacak bugün;

Seni.. Seni.. Ve seni.

Acı çekiyorum dedikçe soruyorlar;

"Varlığına inandın da, yokluğuna mı inanmıyorsun?" diye.

Daha çok kanıyorum.

Sen gittiğinden beri daha bi sahip çıktım acı'ma!

Kanayan yaralarım dinsin diye "aşk" sürdüm.

Daha bir kanadı..

Meğer insan unutamayınca, bir başka "aşk"a hazır olamıyormuş, kanıyormuş..

Bu aralar herkes terkediliyor, herkes yalnız..

Farkında olmadan hepimiz aynı sevmişiz..

Ne eksik ne fazlaymış acımız..

Ne eksik.. Ne fazla..