Sensiz Kalınca

gülüm bizi ayırdılar

dalında koparılan gül misali

aramızda kara çalı oldular

bak bize nasıl kıydılar

sessiz sedasız ayrıldık bak

şimdi aramızdaki yollar çok uzak

sen nasılsın murad aldın mı

sende ayrılık acısına yandın mı

çevreme bakınıp dururum sensiz

çıka gelirsin belki bir gün sessiz

senden uzakta kalmışım çaresiz

yalnız kalınca ancak anladım

hava soğuk sokaklar serin

şimdi bir ölüden beterim

seni anmakla geçiyor günlerim

sensiz kalınca ben çok ağladım

karanlık gecelerde yalnız dolaşan

bir divane gördünse hali perişan

göz yaşlarına kan karışan

sensiz kalınca o benim işte

vucudum tir tir titriyor

elerim tutmuyor heyecandan

gözlerim görmüyor her an ağlamaktan

ben derbeder oldum istanbuldan çıktığım zaman