Sensiz Ne Çok Yoksunum
"sensiz ne çok yoksunum
düşmez kalkmaz bir şiir alt tarafı
bu kadarı fazla değil mi sence de
nefesimi tutuyorum
kalbimde ölme diye"
uslu bir kız çocuğu gibi sessiz
tay tay adımlarla
vura vura kaldırımlara
emirgan'dan aşağı
aşiyan açıklarında
majör çığlıklar atan martılara inat
yazmaya çalışmak seni satır aralarına...
evet;
bu kadarı fazla
rüzgara bıraksam bedenimi
yüzüm volkan gibi
soğumaz tenim
avuç içlerim yanar hala...
senli türküler söyler dilim
he unutmadan
ağlamıyorsam vardır bir bildiğim
boşuna değil bu kırık yüz
yoksa
aynalarda yansıyan ben değil miyim?
yorgun göz kapaklarına direnen gözler
kirpiğin intiharı mı?
kime sorsan yaralı
kime sorsan sevdalı
neler anlatır peki maşuğun sustukları ?
geriye ne mi kaldı ?
zaman aşımı bir aşkın kırık parçaları
not;
şimdi sızlar anılar
uykular firar
ne öyküm ne sevdam şiirler de yazdığım kadar...
mesela
geçen gece yüzüne takıldı aklım
inanmazsın
yoksunluğumdan utandım....