Sensiz Olmuyor

Gözlerimden süzülüp düşen acı damlalarım

Amansız vurunca içime düşüyor omuzlarım

Destursuz hırçınlaşıp taşıyor ummanlarım

Halsiz kulaçlarımla boğuluyorum bilesin

Gün doğmuyor hazana döndü dört mevsimim

Açmaya yüz tutarken soldu içimde çiçeklerim

Gelsin derken gökkuşağıma sekizinci rengim

Hey hat... gönül kuşağım açılmıyor bilesin

İhanet rüzgarlarında umudumla savruluyorum

Yüreğim buz tutuyor bakışlarımla donuyorum

Filizlerime düşen çiğ tanesinde bile üşüyorum

Sensiz doğan güneş ısıtmıyor içimi bilesin

Bırakıp yelkenlerimi zamansız esen rüzgarlara

Koyu karanlığında dalıyor gözlerim ufuklara

Hergün kabuslar içinde uyanırken sabahlara

Ben düşlerdeki öpüşünü istiyorum bilesin