Sensiz Onmam

Bir soluk sarı benizli Güz ertesi

Üşüyen ellerine yağmurlar giydiren Kış berisi

Giderken sen

Aralık bıraktığın kırık Kapım

Ve

Her Aralık'ta

Soğuk urgan ucunda sallanan Boş Yanım

Ulayıp biribirine mükesser kelimelerimi

İlintileyerek

Dildeki sessiz hece düşmelerimi

Sersem ayaklarına

Seni bana getiren yol olur mu

Şiirlerim

Şimdi

Ziyâdesiyle meftûn bir argûmân

Bir acı çeşnisi k'alır sol yanımda

Kışa nâzır bir bulut geçişi

Herhangi bir güne aralık

Yüzümün kıyısı hüzün

Yüzümün kıyısı ağlama duvarı

Taş kesilir içim

Yüreğinin Cehennem'ine tutuyorum

Avucu iç kanamalı ellerimi

Alır mı ateşinden bir kor

Az yansam

Yansam biraz daha

Tenime parça parça yapışan

Sentetik, naylonî aşkların libâsıyla

Azalır mı yangının

Diner mi sancıları

Sevdânın buz duvarlarına çarpıp çarpıp

Boğazını pençeleriyle sıkan imdâdının

Ellerimin coğrafyasında kelâmsız şiirler

Öylece ahrâz

Öylece fukâra

Muştulu sabahlar ertelenmiş

Mâtemine giyinmiş

Onmaz bir Güz'ün

Göçebe kuşların kanatları kırık

Ağır ağır iniyor gözlerime

Destûrsuz hüzün

Gitmeni istemedim hiçbir an

Gitme de diyemedim

Gidersen

Yıkılır bu şehrin

Bütün ıslak ve yalnız kaldırımları demiştim sadece

Ayaklarıma yabancılaşır adımlarım

Takılır da ayak seslerime

Kanarım

İbrahim'in Bekke'de bıraktığı

Hacerî bir serzeniş doldurur

Dibi delik kırbalarımı

Dilimin susuzluğunu kemiren

Çöller yudumlar dudaklarımı

Bir cinnet vakti

Asılırım şiirinin en cellâd karası boşluklarına

Yaftama kaç kez adını kazıdım

Ölüm serenâdım niyetine

El hatır

El satır

Gül beyti zehir olasılığı saydım sen yokken

Bir gurûb tufânı belledim

Kızıl kıyâmet saydım

Gün perdelenirken gözlerimin seyrinde

O başını yaslandığın omuzumda hâlâ

Sıcaklığı ve izi durur

Ve

Amansız vurur yüreğimin kış iklimini

Senin Aşk Baharı'n

Sıtmalı bir sancı belirir

Hasta hâlime

Sensiz onmam

Sensiz onmam

Bağlaçlarından kopmuş cümle dağınığı öğelerim

Ki

Her hâlinden geçtim

O mühmel

O mülhem sevinin sevgilinin

Yine de

Kestim dilini

Hâra tuttugum isminin

Her harfiyle mühürlediğim tınısını sesimin

Hadi

Ayıkla dedim kendini

Demir kaşağı kırıklarınca saplandığın

Tımar görmemiş yaralarımdan

İnan

Çıtı bile çıkmadı

İçime attığım Sen'in

Bir Zaman evveldi

Ne boş yaşamışım sensiz

Ne berdûş yüreğim varmış

Sığ yolculuklarda

Yalpalayan

Yürek kılâvuzumu ne çok aramışım

Yunusken Tabdûk saymazmışım

Mevlânâyken

Şems bilmezmişim meğer seni

Şimdi gel gör ki

Ben çaresiz Siyâbend'im

Sense

Kavuşamadığım

Xece

Ş

İ

M

D

İ

Ne

Ülkemdir dediğin ellerimde

Kokusu kaldı ahzân-ı hazan ellerinin

Ne

Saçlarımda

Dingin adımlarla gezinen

Taze ılık nefesin

Tut yelelerinden

Kır boynunu

Rûyâsında beni sana göstermeyen gecenin

Sür sahralardan

Mahmuzlanan sevdasıyla Mecnûn'u

Al aklını yarım yarım Leyla'nın

Ki

Görüp beni

Bundan gayrı

Aşk diye diye

Şiirlere düşmesin

NUREDDİN ÖNDER & ZEHRA ŞAHİNALP