Sensiz Yaşayacak Kadar Güçlü Değilim

Sensizliğin ilk saatleriydi

Boş boş yürüyordum sokaklarda

Birden sendeledi ayağım

Elimi uzattım sen varmışcasına

Bir yabancı tuttu kollarımdan

Teşekkür ettim uzaklaştım oradan

O an anladım ki sen artık yoktun.....

Şimdi sensizliğin ilk gecesi

İçimde bir burukluk,,

İçimde acı,,,,

Sensiz geçmeyecek bu sızı....

Ve biliyorum,,,

Hiç bitmeyecek bu sancı....

/ Sahi şimdi biz diye birşey yok değil mi /

Sen başkasıyla mı birleştireceksin hayatını

Onuda dizlerine yatırıp okşayacakmısın saçlarını

Bana baktığın gibi mi bakacak gözlerin ona

Hatıralarınız olacak,,

Anılarınız çoğalacak

Ve sen bilmeyeceksin ki

Ona her dokunuşunda bu yürek hissedip

Param parça olacak....

Ya o seni benim sevdiğim gibi sevebilecek mi

Dokunabilecek mi ruhunun en derinlerine...

Bu daha sensizliğin ilk gecesi

Acıtıyor yanlızığın yüreğimi

Ve gidişinle anladım ki

//Sensiz yaşayacak kadar güçlü değilmişim sevgili///