Sensizliğe Yine Dayanırım

Sevgilim,

Niye bakışların donuk

Kaşların çatık

Yüreğin katı?

Bıraktığın gibi

Bulamadın, değil mi?

Bütün şaşkınlığın

Hep bundan...

Hâlbuki beni

Böyle de kabul edeceğini

Sanmıştım.

Sevgilim diye boynuma atılacağını,

Aklaşmış saçlarımı,

Okşayıp koklayacağını beklerken

Ben yanılmışım!

Seni otuz yıl boşuna beklemişim...

Şimdi git.

Hiçbir şey sormadan,

Arkana bakmadan...

Ben, bir otuz yıl daha

Sensizliğe yine dayanırım!

Dayanırım!