Sensizliğin Senfonisi

mavi bir sis çekiliyse gözlerine gecenin

bil ki seni düşünüyorum sevdiğim

hele saat

gece yarısını çoktan geride bıraktıysa...

neyzeni yırtılıyor lodosun

denizin ateş biçen soluğunda

ikiye bölünüyor çığlıklar

bir yanımda asi rengi düşlerimin

yeşili zikreden ak saçlı semazeni

diğer yanımda kızıl dudakları

boynuma kor kor damlayan lâlelerden

ödünç günahı gün batımının

söyle bana şimdi

ey! Rüyalarımın dehlizlerinde yeniden kavuştuğum

söyle seni şimdi nereye koymalı

nereye saklamalı

perçemin düşerdi eskiden şehrin alnına

dökülürdü ipek dokunuşlarından

tenine sevdaların

derinliğinde parçalanan tadın

ayın karanlığı kesen dansından sıyrılıp

henüz fistanını delen pembe tohumcukların

için için yanardı gecenin avuçlarında

raksa tutuşurdu ıslak ayakları sonra

ah !Nasılda

sana üryan ayazlarımın

ısınırdı çimdiklenen göbeğinde denizin

tan gülüşü dudakların

kavrulurdu aşkından alev ince parıltılı

ah!Nasıl da kumsallar

suskunluğuna kanar

efkarı kirpiklerinde tutulan göğü

içerdin dudaklarımdan nasılda kana kana

bak! Şimdi karayel sancı doğruyor

kodeslerimin kimsesizliğine

kendince bir türkü tutturmuş

her voltada

bak! Hep aynı nakaratı söylüyor

kesiliyor uğultular

başını eğmiyor çayırlar

kuşlar konmuyor yeşil saçlarına Ak Liman'ın

gelinliğini giyinmiş fenerin

sırtından sonsuzluğa akmıyor

duvağı aşkın

ah! Sevdiğim

haylaz dürtülerimden kesiğim

üzerime devrilen sensizliğin senfonisi

getirmeden beni

doğ ! Yine Sevdama

sıcağında maviye soyunsun kucağı

sessizce Hamsilos'un ...