Sensizliğin Yanık Kokusu
MK
Ko(r)ku, gece vakti mumla söyleşirken siner
Seni dilenirken gökyüzünden,
Her yıldız kuyruğunda ateşlerle kayar
Gün ağarırken umutla bir damla çiğ düşler yürek.
Güneş kırmızının arkasına geçer, yarama tuz biber.
Hüsran kaçınılmaz olduğunda
Ötanazi, yangınlarıma rüzgârlarla dökülür
Kızıl-ca kıyamet kasıp kavurur
Yanıklarım sen kokar,
Sensizliğim alev alev ölüm.