Sensizlik

Yoksun artık biliyorum..

ne kömür karası gözlerin var..

ne de ellerimi ısıtan ellerin....

Kalbim sensizliğin esiri sadece..

Seni düşününce o kadar dolup taşıyor ki içim..

aklımdakileri dile getirmeye izin vermiyor yüreğim...

bir gün geri gelmicegini bilsede benliğim..

her gün bekliyor seni sevgilim...

gözlerimde yaş..ruhumda umut..

gözlerim calacak telefonlarda..

kapılarda..yollarda...

ama yoksun..sensizim..sessizim...

gün batımlarında arıyorum seni...

gezdiğimiz yerlere soruyorum..

bulutlara bakıyorum..

güneşle konuşuyorum..

geceler boyu düşünüyorum..

ama biliyorum yoksun..

biliyorum ki sensizim...

biliyorum ki sessizim sevgilim...