Sensizlik Boyumu Aştı Bilesin

Şimdi hüzzam bir şarkıdan sözcükler çalıyorum.

Nerede bir ağıt duysam;

Başköşe konuk olmaya bahaneler arıyorum.

Sağanak yağmurlar ne çok yakışıyor kirpiklerime

Ahdim var diyorum,

Sensizlikten beslenen çığlıklarımı

Gözlerine bırakana kadar susmamaya...

-Ama hep susuyorum-

Birikiyor yağmurlarım

Sözcüklerim ıslak!

Ruhum gözlerinde unutuyor beni

Bedensiz kalıyorum.

Beni yağmurlarına emanet ettiğinden beri,

Hep ağlıyorum...

Yitik kalmış ne kadar hüzün varsa

Ve ruhum gözlerinden ne kadar uzaksa

Ben o kadar yağmurlanıyorum

-Sensizlik boyumu aştı bilesin!-

Ve ben seni düşlerimden atamıyorum,

Ruhum hüzünlerde asıyor kendini,

Gözlerinle şafaklanıyorum...

Sabahlanıyorum yüzünü görüşümle,

Sesinle kalbimi benden kurtarıyorum...

Senden kopamıyor,

Kendimle yağmurlanıyorum.

14 Şubat 2010