Sensizlik Çok Zor Anne'm
Bu gece sana son yolculuk
Bana imkânsız hasretin kalacak
Az sonra avuçlarımda buz kesecek ellerin
Ayrılığın rötarı bitecek aramızda
Bense matemleri ağırlayan gözlerim
Buzdağına vurmuş kelepçeli yüreğim
Kan ağlarken bedenimdeki her bir yerim
Bu gece sana güle, güle diyeceğim
Ardından kim bilir kaç gün kaç gece
Ölüme lanetler yağdıracak ağıtlarım
Kaç sabaha uykusuz varacağım
Ve kıyamet kopsun diye yalvaracağım
Anam keşke bir yolu olsa görebilsen
Şu an hangi hallerdeyim bilebilsen
Kum fırtınasında çırpınışlar içerisinde
Sürüklenmiş, alabora bir ruh alemindeyim
Hani bu kadar güçsüz, çaresiz mi olacaktım
Gidişine dur bile diyemeyen
Şu aptal kafayı mı taşıyacaktım?
Taşıdım anne çünkü ben bir hiçim
Gidiyorsun işte, göz göre, göre
Gidiyorsun benim kara yazgılı gelinim
Devasa bir topluluktur yürüyor ardından
Birde O maralı ceylanın...
Hiç ayrılmıyor başucundan
Ne yazık ki...
Hissetmediğin barut kokulu bakışlarımla
Sensizliğim, öksüzlüğümle
Cevapsız suallerle gidiyorsun annem.