Sensizlik Gelince

Hüzün çökmüş gözlerine

Solgun dalgın bir yüz

Görmedim hiç seni böyle

Kopuksun hayattan

Hiç mi hatırası yok anıların

Yok muşum gibi yanında

Bakmıyorsun bana

Herkese her şeye

Kötü davranıyorsun

Bense yanında kayboluyorum

Yalnızlığım birikiyor

Bir daha güler miyim bilmiyorum

Bu kıyıcı çağ içinde

Yokluğunun yorgunluğunu yaşıyorum

Bir de senin mesafeli oluşun

Kendi sesimle uyanıyorum

İyice yok oluyorum

Uyandığım her sabah

Saç tellerinle konuşuyorum

Savunmasızım

Geçip gidiyor günler

Kalmadı mutluluk huzur

Onca hatıra

Güz yaprağı gibi düşüyor

Mutsuzluğun şiddeti çoğaltıyor yalnızlığı

Bir kaç kelime sözden başka

Kalmadı bağımız

Kapıyorum gözlerimi

Ruhum

Kımıltısız göl gibi ..

15.01.2024 / Fethiye