Sensizlik Katık Oldu Soframda

Aslında keşkeleri hiç sevmem ben,

Şimdi niye bu kadar keşke diyorum,

Anlamıyorum,işte ben...

Yanıyorum sensizliğe ama,

Alışmak istemiyorum senli hallere.

Üç maymunu oynamıyorum ama,

Hiç görmedim,

Bilmiyorum senli halleri...

Beni hep sensiz bırakacaksan eğer,

Alıştırma asla,senli hallere ne olur.

Çünkü ben sadece sensizliği biliyorum.

Sensizlik hep katık oldu,

Ayranımın ekmeğimin yanında ki,

Kıtlığa gebe akşam sofralarında...

Bu gönül sadece sensiz kaldığı geceleri bilir,

Kabuslardan sıçratarak uyandırır,

Her ummalı titreyiş...

Yine öyle ayaz bir gecede,

Adın dilimde üşüyorken tir tir.

Adına yine dökülüyor yanık bir şiir.

Ve ben biliyorum ki,

Mutluluk senin gerçek ismindir,

Belki de gözümün önünden gitmeyen,

Beynim de kayıtlı kalan,o gülümseyen son resmindir...